صحنه _نما

این هم هست که بازیگر در قبال حضور دوربین حساس باشد. برای مثال حرکات ریز

صورت را که در زندگی روزمره ( یا در  تئاتر ) ممکن است به آن ها بی اعتنا باشیم

دوربین میتواند به صورت نماهای نزدیک با نتایجی منحرف کننده ذهن به چنگ آورد

وقتی بازیگر مو فق  میشود حر کاتش را هماهنگ کند نما های نزدیک میتوانند در قیاس

با بازی های تئاتری اشکال ظریفانه تر بیانی را فراهم آورند. در حالی که بازیگران تئاتر

باید در نقش خودشان "فرو روند" تا برای همه تماشاگران مقبول باشند.بازیگران فیلم

میتوانند به اتکای حرکات و اطوار خیلی کوچک زندگانی یک شخصیت را به تماشاگر

القا کنند.

چهره آرایی و لباس بازیگر باید باشخصیت فیلم در آمده  هماهنگ باشد و ممکن است

در مورد نقش خلق شده اهمیت مرکزی داشته باشد و حتی  ممکن است مهمترین

 ویژگی میزانسن فیلم باشد. برای مثال سر و وضع چارلز چاپلین از جمله سبیل کوچک

عصا کلاه لباس گشاد چروکیده و کفش های کهنه اش بدل به علامت مشخصه ایی که

شخصیت کمیک معروف به چارلی را شناساند.